Επειδή αποτελεί ένα λαϊκό έργο. Μέσα και από αυτό το έργο του ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα μας δείχνει πως μπορεί το θέατρο να είναι λαϊκό, να συναντήσει το πλατύ κοινό. Ξεκινά από την πραγματική ζωή για να φτιάξει το ποιητικό του άρμα. Σύμφωνα με τα λόγια του: “Σ’ αυτή τη δραματική σκηνή του κόσμου ο καλλιτέχνης πρέπει να κλαίει και να γελάει με το λαό του. Πρέπει να εγκαταλείψει το κλωνάρι του κρίνου και να χωθεί ως τη μέση μέσα στο βούρκο για να βοηθήσει αυτούς που ψάχνουν για τα κρίνα…Ο πόνος του ανθρώπου και η σταθερή αδικία που βασιλεύει στον κόσμο με εμποδίζουν να μεταφέρω το σπίτι μου στα άστρα”.
Αυτός είναι ο Λόρκα και έτσι είναι η “Γέρμα”. Φτιαγμένη από της γης τα υλικά. Μιλάει για τον κόσμο του χωριού, αυτόν που δεμένος είναι με τη γη. Τα λόγια τους λέει, και τα μεταμορφώνει σε ποίηση. Ένα ανακάτεμα ύλης και ποίησης όπου διαχέεται η πιο απλόχερη κι ανυπόκριτη αγάπη για τη ζωή. Μια ζωή που, μαζί με την ομορφιά της, έχει και την καταστροφή, το χάσιμο. Μια σκληρή και στερημένη ζωή όπως αυτή των βοσκών και αγροτών που αναφέρεται. Αυτήν που ζούνε ακόμα και σήμερα πολλοί άνθρωποι της γης. Είναι και στη Μήλο, σε μας αυτή η ζωή. Τη ζούμε και σήμερα, αλλά πολύ περισσότερο τη ζήσανε οι πατεράδες και οι παππούδες μας.
Η “Γέρμα” λοιπόν, που σημαίνει άγονη γη, ως λόγος για τη ζωή. Όταν απαράβατος όρος κάθε ζωής είναι η γονιμότητα. Η Γέρμα, μια γυναίκα του κάμπου, που στερείται την μητρότητα. Στερείται τη δυνατότητα να δει το παιδί της να συνεχίζει τη ζωή, να κάνει όσα αυτή στερήθηκε, χωρίς έρωτα, αφού ο άντρας της είναι δοσμένος στα χωράφια του μονάχα. Παλεύει για τη γονιμότητα των χωραφιών του. Το “βιός του”, η περιουσία του, είναι η ζωή του. Αποξένωση, ζωή σκληρή και στέρηση γεμάτη. Και μαζί με αυτά το “πρέπει”. Η αντίληψη της τιμής, το “καθαρό κούτελο” ως ανάσχεση της επιθυμίας για ζωή, ως ακύρωση της ερωτικής επιθυμίας. Ως άρνηση του δικαιώματος αυτοδιάθεσης του εαυτού μας. Η “τιμή”, που την καθορίζει πάντα η κοινωνία, οι άλλοι, που με τα λόγια τους και με τα μάτια τους μέσα μας κατοικούνε.
Η “Γέρμα” λοιπόν ως αγάπη για τη ζωή. Ζωή, που η ακύρωσή της οδηγεί στο θάνατο ως μοναδική λύση του δράματος. Εξαίρετη συνέχεια αρχαίας ελληνικής τραγωδίας!
Για όλα τα παραπάνω και για πολλά άλλα επιλέξαμε τη “Γέρμα”.
Τη φέραμε στη Μήλο, αφού και εδώ ζει.
Συντελεστές της παράστασης
| Μετάφραση | Τζένη Μαστοράκη |
| Σκηνοθεσία | Βασίλης Κονταξής |
| Συνεργάτης Σκηνοθέτης | Βασιλεία Κοντέλλη |
| Μουσική | Γεράσ. Τριανταφύλλου |
| Προσαρμογή στίχων | Βασίλης Κονταξής |
| Σκηνικά – Κοστούμια | Η ομάδα |
| Φωτισμοί | Κώστας Γαλάνης, Ζαχαρούλα Ιωάννου |
| Επιμέλεια φωτισμών | Γιάννης Χρυσούλης |
| Επιμέλεια ήχου | Ανδρέας Κελαϊδινός, Χρήστος Δαμουλάκης |
| Επιμέλεια κοστουμιών | Δέσποινα Κολιαράκη |
| Κατασκευή αφίσας | Γιάν. Μαραγκουδάκης |
Τις κούκλες φιλοτέχνησε ο Γιάννης Γιαννούλης
Παίζουν (με τη σειρά που εμφανίζονται)
Γέρμα Μοσχούλα Μαυρογιάννη
Χουάν Γιώργος Μάλλης
Μαρία Ιουλία Καραγιάννη
Βίκτωρ Νίκος Βήχος
Γριά Α Αύρα Βαλσαμανίδου
1η κοπέλα Μάντη Λυκερίδου – Βελετά
2η κοπέλα Αντωνία Βεντούρη
1η πλύστρα Κατερίνα Μπερδολόγου
2η πλύστρα Μαρία Κορογιάννου
3η πλύστρα Μαρία Χιντηράκη
4η πλύστρα Κατερίνα Ανδρουλιδάκη
1η κουνιάδα Ανεζίνα Βαμβούνη
2η κουνιάδα Κατερίνα Σιάνου
Ντολόρες Μανταλένα Τσιρώνη
Γριά Β Μαίρη Βαμβακάρη
Πανηγύρι:
Κουκλοπαίχτης Θοδωρής Μπεζαϊντές
Άντρας Α Χρήστος Κολοβός
Άντρας Β Κώστας Μπουσούνης
Παιδιά: Κατερίνα Χιντηράκη,
Άννα Σαλαμαλέκη,
Αντώνης Manzi
Μανώλης Χρυσούλης
Εκπληκτική η παράσταση της “Γέρμα” του Φ. Γκ. Λόρκα από την Πειραματική Σκηνή Μήλου. Σε μία αναμορφωμένη, πολύ μεγαλύτερη σκηνή στο Πνευματικό Κέντρο Αδάμαντα, με εξαιρετικό αν και απλό σκηνικό, με λιτή σκηνοθετική γραμμή που αναδείχνει την ποιητικότητα του έργου, με άριστη κίνηση των ηθοποιών και με πολύ καλό παίξιμο, και με μια εξαίρετη μουσική γραμμένη ειδικά για το έργο, απολαύσαμε μια πολύ συγκινητική παράσταση. Αξίζει να την δούμε όλοι και αξίζει να εκπροσωπήσει το νησί μας κι αλλού. Μόνη μας παρατήρηση: η νέα διαμόρφωση της σκηνής χαμηλά καθιστά αναγκαία την σκαλοπατιαστή υπερύψωση της αίθουσας των θεατών γιατί αλλιώς οι πίσω δεν βλέπουν καλά τα επί της σκηνής δρώμενα.<Φωνή της Μήλου>