Η ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΜΗΛΟΥ ΑΝΕΒΑΖΕΙ
ΔΥΟ ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΕΣ ΚΩΜΩΔΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΟΦ ,
ΤΗΝ ‘ΑΡΚΟΥΔΑ’ ΚΑΙ ΤΗΝ ‘ΕΠΕΤΕΙΟ’,
ΣΤΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΑ
ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΣΟΒΑΡΕΣ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ.
Η ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΘΡΑΣΟΥ ΚΑΜΙΝΑΚΗ.
ΤΑ ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ,
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΝΕΝΑΣ ΠΟΛΛΑΚΗ ,
ΟΙ ΦΩΤΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΑΛΑΝΗ
& ΤΟ ΜΑΚΙΓΙΑΖ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΛΟΥΛΑΚΑΚΗ
ΠΑΙΖΟΥΝ: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΠΕΡΔΟΛΟΓΟΥ, ΝΙΚΟΣ ΑΡΓΥΡΕΑΣ,
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΛΛΗΣ, ΘΕΜΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ,
ΑΥΡΑ ΒΑΛΣΑΜΑΝΙΔΟΥ, ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΛΙΑΡΑΚΗ,
ΠΕΤΡΟΣ ΗΛΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ.
Αποφθέγματα του Άντον Τσέχωφ
Εάν φωνάξεις -“Εμπρός!” πρέπει να μην παραλείψεις να κάνεις σαφές προς ποια κατεύθυνση.
Ο άνθρωπος είναι αυτό που πιστεύει.
Κι’ ένας ηλίθιος μπορεί να ξεπεράσει μια κρίση. Εκείνο που όντως σε τρώει είναι η καθημερινότητα.
Αν φοβάστε τη μοναξιά, μην παντρευτείτε.
Η αγάπη, η φιλία, η τιμή, δεν μπορούν να συνενώσουν τους ανθρώπους όσο η κοινή τους έχθρα για κάτι.
Απελευθερωμένος στοχαστής είναι μόνον εκείνος που δεν φοβάται να γράψει κουτά πράγματα.
Ο συγγραφέας δεν είναι ζαχαροπλάστης, αρωματοπώλης ή διασκεδαστής. Είναι κάποιος που έχει υπογράψει ένα συμβόλαιο με την συνείδησή του και την αίσθηση του καθήκοντος.
Η τέχνη της συγγραφής συνίσταται πολύ λιγότερο στο να γράφεις καλά απ’ ότι στο να διαγράφεις ότι είναι κακογραμμένο.
Η λογοτεχνία δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί καλλιτεχνική δημιουργία παρά μόνο στο μέτρο που θα ζωγραφίζει τη ζωή όπως είναι πραγματικά. Μόνος σκοπός της η απόλυτη και καθαρή αλήθεια.
Ο λογοτέχνης πρέπει νάναι το ίδιο αντικειμενικός όσο και ο χημικός.
Μεταξύ του “ο Θεός υπάρχει” και του “ο Θεός δεν υπάρχει” απλώνεται ένα τεράστιο πεδίο που διασχίζει με πολύ κόπο ο αληθινά σοφός άνθρωπος.